Shumëherë dashuria e prindërve shndërrohet në veprime që, në vend të ndihmës, mund të dëmtojnë zhvillimin e fëmijës. Një studim i Shoqatës Amerikane të Psikologjisë tregon se prindërit që kontrollojnë çdo hap të fëmijës, të quajtur “prindëria helikopter”, e lënë pa hapësirë për rritje të pavarur.
Këta prindër shpesh udhëheqin fëmijët në çdo situatë, duke i ndaluar ata të përballen me emocione dhe të mësojnë të menaxhojnë stresin vetë. Kjo sjell vështirësi në ndërveprimet sociale dhe në aftësinë për të krijuar miqësi.
Një tjetër keqkuptim i përhapur është përdorimi i forcës fizike për disiplinim. Përkundër bindjes së gjerë, shkencëtarët vërejnë se abuzimi fizik mund të rrisë rrezikun e kancerit, sëmundjeve kardiake, astmës dhe problemeve të sjelljes, si varësia nga droga apo alkooli.
Krahasimi i vazhdueshëm i fëmijës me të tjerë, nëpërmjet “Ti je më i mirë se ai” ose “Ti nuk je i mjaftueshëm”, mund të ulë vetëvlerësimin dhe të çojë në ankth dhe depresion në periudhë të vonshme.
Ekspertët sugjerojnë të zëvendësohen udhëzimet e vazhdueshme me biseda të hapura për ndjenjat, dhe të inkurajohen fëmijët të marrin vendime të vogla në moshë të re. Një komunikim i qëndrueshëm dhe i arsyeshëm ndihmon në ndërtimin e vetëbesimit dhe rezistencës ndaj stresit.
