Menaxhimi i kohës mbetet një sfidë e vazhdueshme për shumë persona në mjedisin e punës, ndërsa eksperiencat e ndryshme tregojnë se qasja ndaj orarit ndryshon rrënjësisht mes drejtuesve dhe punonjësve. Dita e një menaxheri zakonisht ndahet në segmente të shkurtra prej gjysmë ore, ku detyrat ndërrohen shpesh, ngjashëm me dinamikën e një loje ku hapësirat boshe mbushen vazhdimisht.
Në krahun tjetër, personat që merren me krijimin, ndërtimin dhe punën operative kanë nevojë për blloqe më të gjata kohe, të pandërprera, për të menduar dhe realizuar projektet e tyre në mënyrë efektive. Sipas ekspertëve, ndërprerjet e shpeshta dhe mbledhjet e panevojshme e ulin prodhimtarinë, ndaj sugjerohet që takimet të shkurtohen dhe të reduktohet numri i pjesëmarrësve.
Një nga metodat më të suksesshme për të arritur rezultate është e ashtuquajtura strategji e vetërregullimit ose përcaktimi i saktë i qëllimeve. Studimet tregojnë se personat që caktojnë qartësisht ditën, orën dhe vendin se kur do të merren me një detyrë të caktuar kanë shanse shumë më të larta për t’i përmbushur angazhimet e tyre, krahasuar me ata që lënë hapësira të lira.
Ekspertët sugjerojnë që koha për punë të thellë të planifikohet me kujdes në kalendar dhe të mos lihet në fund të listës së prioriteteve apo në orët e vona të ditëve të premte, kur niveli i energjisë bie ndjeshëm, duke e organizuar javën në përputhje me ritmin natyral të energjisë.
