Shoqata Europiane e Kabinës së Pilotimit (ECA) ka publikuar rezultatet e një sondazhi që ngre shqetësime për sigurinë e fluturimeve. Sipas tij, 76,8 për qind e pilotëve kanë përjetuar të paktën një episod mikrogjumi gjatë katër javëve para anketimit.
Sondazhi u zhvillua gjatë verës së vitit 2026. Në të morën pjesë 8.589 persona, ndërsa në analizën kryesore u përfshinë 7.198 përgjigje. Rreth 24,7 për qind e pilotëve raportuan më shumë se pesë episode të tilla brenda të njëjtës periudhë.
Si shkaqe kryesore përmenden turnet e gjata, oraret e parregullta dhe pushimi i pamjaftueshëm. Rreth 35,6 për qind e pilotëve i konsiderojnë oraret e tyre të paqëndrueshme, ndërsa 38,8 për qind thonë se zakonisht nuk kanë kohë të mjaftueshme për t’u rikuperuar mes turneve.
Shumë pilotë hezitojnë ta raportojnë lodhjen nga frika e pasojave në punë. Edhe pse 82,3 për qind e dinë si të paraqesin një raport, vetëm 11,9 për qind kanë besim te sistemi dhe vetëm 11,3 për qind thonë se raportimet e tyre kanë sjellë ndryshime konkrete. Rreth 24,2 për qind nuk e raportojnë lodhjen dhe vazhdojnë të fluturojnë, ndërsa 52 për qind pranojnë se gjatë tre muajve të fundit kanë kryer të paktën një fluturim kur, pas vlerësimit, duhej të ishin deklaruar të papërshtatshëm për punë.
Problemi është më i theksuar te kompanitë me kosto të ulët. Rreth 60,2 për qind e pilotëve të tyre e vlerësojnë menaxhimin e rrezikut nga lodhja si të keq ose shumë të keq. Po aty, 34,1 për qind raportuan të paktën pesë episode mikrogjumi, krahasuar me 19,6 për qind te kompanitë tradicionale.
Italia shënon përkeqësim të dukshëm. Përqindja e pilotëve me certifikatë italiane të operatorit ajror që raportojnë kohë të pamjaftueshme për rikuperim u rrit nga 26,1 për qind në vitin 2023 në 42,9 për qind në vitin 2026.
Komandanti Coen George tha se disa kompani ushtrojnë presion mbi pilotët për t’i zgjatur turnet, për të kompensuar vonesat ose për të zgjidhur probleme të planifikimit. Sipas tij, kjo praktikë mund ta dëmtojë sigurinë. Presidentja e ECA-s, Tanja Harter, kërkoi ndryshime konkrete në mënyrën si kompanitë e menaxhojnë lodhjen dhe si autoritetet kombëtare i kontrollojnë operatorët ajrorë. Sipas saj, përgjegjësia për sigurinë duhet të ndahet mes kompanive dhe institucioneve mbikëqyrëse.
