Në kongresin e fundit të Lidhjes së Shkrimtarëve të Jugosllavisë, të mbajtur në Gjevgjeli të Maqedonisë, qëndrimi i delegacionit shqiptar u bë bërthama rreth së cilës u krijua një front refuzimi nga shkrimtarët sllovenë, kroatë e boshnjakë ndaj nacionalizmit serbomadh. Megjithatë, dita e fundit e punimeve u shoqërua me një provokim të rëndë dhe inskenim të ngjashëm me metoda propagandistike të kohëve të kaluara.
Gjatë seancës përmbyllëse, u lexua një letër e prezantuar gjoja nga shkrimtarët serbë të Kosovës, ku pretendohej se trupat e pajetë të dy fëmijëve serbë në fshatin Gracë ishin nxjerrë nga varrezat dhe ishin përdhosur nga shqiptarët. Letra kërkonte nga Kongresi dënimin e ngjarjes dhe masa ndaj shqiptarëve, duke shkaktuar menjëherë tension, të qara dhe një valë diskutimesh me tone të ashpra antishqiptare në sallë.
Nën drejtimin e kryetarit të sapozgjedhur, Sllobodan Seleniqi, disa shkrimtarë serbë kërkuan ndëshkimin e të ashtuquajturve terroristë. Pavarësisht presionit të madh dhe atmosferës së rënduar në sallë, disa përfaqësues shqiptarë dolën në foltore për të kundërshtuar akuzat dhe për të hedhur poshtë tentativat për shantazh e presion politik gjatë punimeve të këtij organizmi.
